Jos (24 jaar) en zijn broer Frans (20 jaar) leefden in 1944 tijdens de laatste oorlogsmaanden ondergedoken in hun geboortedorp Berlaar. Ze waren een tijdlang verplicht tewerkgesteld geweest in de steenkoolmijn van Winterslag.
Op 11.04.1944 heeft Jos het werk verlaten zonder toelating en is hij niet meer teruggekeerd. Hij had dus zijn contract verbroken. Vanaf 11.04.1944 werd hij aanzien als werkweigeraar.
Frans was eveneens verplicht tewerkgesteld in de steenkoolmijn van Winterslag. In augustus 1943 is hij echter ziek geworden. In Leuven onderging hij een operatie aan de nieren. Daarna verbleef hij thuis om te herstellen van deze zware ingreep. Vervolgens ontving hij van de Kommandatur te Hasselt 2 maal een oproepingsbrief om terug aan het werk te gaan. Hij gaf hieraan echter geen gevolg. Sedert 08.06.1944 stond ook Frans te boek als werkweigeraar.
De beide broers leefden thuis ondergedoken. De Feldgendarmen dreven echter hun opsporingen op en kwamen meermaals per week langs. Daarom sliepen ze ’s nachts in de schuur van een boerderij in Berlaar.
De nacht van 19 op 20 augustus 1944 was de eerste keer in vele maanden dat ze in hun eigen huis sliepen. Ze werden verklikt door een Duitsgezinde buurman. Om 3 uur ’s nachts werden ze opgepakt door de Feldgendarmerie.
Samen met vele andere Belgen werden Jos en zijn broer Frans met de trein naar de REIMAHG in Kahla gedeporteerd.
Een reactie achterlaten